Op grond van archeologische vondsten is het waarschijnlijk dat de voor hoogwater veilige nederzettinglocatie rond de parochiekerk van Emmel reeds in Keltische, maar met zekerheid in Romeinse tijd gebruikt werd. Een Romeinse zuilentrommel en een kapiteel met de basis van een Romaanse zuil uit schelpkalk getuigen daarvan. Boven de kerk met het Martins-patrocinium, die oorspronkelijk een vestiging van Piesport was geweest, verkreeg het Karthuis in 1376 in Trier het patronaatsrecht. De huidige parochiekerk werd in 1723 gebouwd als kruisgewelfde zaalbouw met een westertoren. Het bovenste deel van een gotisch sacramentshuis is behalve twee klokken van 1421 en 1477 en het gotische doopvont (voor Haus Kettergasse 3) het enige overblijfsel van de oude voorgangerskerk. Door de groei van de bevolking in de 19e eeuw werd in 1930 het 150 jaar oude koor gesloopt en de kerk naar het Oosten toe uitgebreid met een breed dwarsschip en royale koorruimte. In 1967/68 werd de kerk volgens de informatie van de vernieuwde liturgie gereorganiseerd, tot in het midden van de jaren '90 in een eerste bouwfase het bouwvallige langschip van trekankers voorzien en gerenoveerd werd. In 2003/2004 vond de renovatie van het dwarsschip plaats en de vernieuwing van het koor. Het ontwerp en de uitvoering van de herziene versie in kleur van het koor, gebruik makend van een Middeleeuws houten lichaam van de gekruisigde op rode glasondergrond en de koorvensters, zijn afkomstig van Eberhard Münch, kerkschilder uit Wiesbaden. Aan hem is het ook te danken, dat de zes plagen van de mensheid (ziekte, honger, oorlog, onwetendheid, onvrijheid en dood) in een rondomlopende gekleurde band onder de koorramen schriftelijk genoemd zijn - met daartussen het kruis als teken van de verlossing. Bovendien heeft hij voor de gemeente een 12 m2 groot wandkleed op linnen beschilderd en dit geschonken, dat de gekruisigde bedekt samen met de glazen platenconstructie in de tijd tussen Aswoensdag en Goede Vrijdag. Het grote trappenhuisvenster met Paasmotief op het parochiehuis (zijde begraafplaats ) is ook van hem. De bronzen apostellichten, het doopvont, ingewerkt in de paradijselijke Boom der Kennis midden in het kerklokaal; de Vuurzuil, die samen met het Eeuwige Licht de aanwezigheid van god laat zien; de lessenaar, waarop de manteldeling - de sleutelscène van christelijke caritas - uit het leven van de kerkpatroon wordt getoond en de wijnstoktabernakel, met de voor ons wijnlandschap typische hartvormige binding van twee wijnstokken, creëerde Hermann-Josef Runggaldier uit St. Ulrich (Zuid-Tirol). Van dezelfde kunstenaar is ook de bronzen madonna met beschermmantel, die aan de noordkant buiten de parochiekerk staat. De voorgangerstoel en de koorbanken zijn ontworpen en vervaardigd door de kunstsmid Hans-Jörg Bender uit Schweich, het glas-in-lood van de tochtdeuren door Heidemarie Leder uit Kanzem. Sinds 2010 bevindt zich in de toren een reproductie van het reliëf „Christus in de wijnpers“. Deze is afkomstig uit het nalatenschap van Ludwig Wanninger, bouwondernemer uit Piesport. Tot de bestuurshervorming van 1969 bestond de huidige gemeente Piesport uit de twee zelfstandige dorpen Piesport en Niederemmel. Vermoedelijk werden de gemeenten Müstert, Reinsport en Niederemmel aan het begin van de 20e eeuw samengevoegd.
Op basis van archeologische vondsten is het waarschijnlijk dat de hoogwaterbestendige nederzettingsplaats rond de Emmeler parochiekerk al in Keltische, maar zeker in Romeinse tijd werd gebruikt. Een Romeinse zuiltrommel en een kapiteel met basis van een Romaanse zuil van mergel getuigen hiervan. Over de kerk met het patroon van de heilige Martinus, die oorspronkelijk een filiaal van Piesport was, kreeg in 1376 de Karthuizerorde in Trier het patronaatsrecht.
Door de bevolkingsgroei in de 19e eeuw werd in 1930 het 150 jaar oude altaar afgerukt en werd de kerk naar het oosten uitgebreid met een breed dwarsbeuk en een royale koorruimte. In 1967/68 werd de kerk opnieuw ingericht volgens de richtlijnen van de vernieuwde liturgie, tot halverwege de jaren '90 in een eerste fase het vervallen schip werd verstevigd met trekankers en gerenoveerd.
In 2003/2004 vond de restauratie van de dwarsbeuk en de herinrichting van de altaarruimte plaats. Het ontwerp en de uitvoering van de kleurrijke herbeschildering van de altaarruimte, met inbegrip van een middeleeuwse houten corpus van de Gekruisigde op een rode glazen achtergrond en de koorvensters zijn van Eberhard Münch, een kerkenschilder uit Wiesbaden. Het is ook aan hem te danken dat de zes plagen van de mensheid (ziekte, honger, oorlog, onwetendheid, onvrijheid en dood) in een rondlopende kleurband onder de altaarvensters schriftelijk zijn benoemd - daartussen het kruis als teken van verlossing. Bovendien heeft hij de gemeente een 12 m² groot vastentdoek op linnen geschilderd en geschonken, dat de Gekruisigde samen met de glazen platenconstructie in de tijd tussen Aswoensdag en Goede Vrijdag bedekt. Het grote trappenhuisvenster met paasmotiv aan het pastoriehuis (begraafplaatszijde) is eveneens van hem.
De apostel kandelaars van brons, het doopvat, geïntegreerd in de paradijselijke boom van kennis midden in de kerkruimte; de vuurzuil, die samen met het eeuwig licht de aanwezigheid van God aangeeft; de lessenaar, die de mantelverdeling - de sleutelscène van de christelijke naastenliefde - uit het leven van de kerkpatroon laat zien en de wijnstoktabernakel, met de voor onze wijnlandbouw kenmerkende hartverbinding van twee druivenranken, is geschapen door de Zuid-Tiroolse Hermann-Josef Runggaldier uit St. Ulrich. Van dezelfde kunstenaar is ook de bronzen Madonna van de Bescherming, die haar plaats aan de noordelijke buitenzijde van de parochiekerk heeft.
De voorzittersstoel en de koorbanken zijn ontworpen en vervaardigd door de kunstenaar Hans-Jörg Bender uit Schweich, het glas-in-lood van de windvangdeuren door Heidemarie Leder uit Kanzem. Sinds 2010 bevindt zich in de toren een reproductie van het reliëf “Christus in de pers”. Het komt uit de nalatenschap van de Piesporter aannemer Ludwig Wanninger. Tot de administratieve hervorming van 1969 bestond de huidige gemeente Piesport uit de twee zelfstandige dorpen Piesport en Niederemmel. Vermoedelijk werden de gemeenten Müstert, Reinsport en Niederemmel aan het begin van de 20e eeuw samengevoegd.
